Zeven redenen waarom Syriërs en Irakezen vluchten naar Europa

Meer dan 4 miljoen Syrische vluchtelingen bevinden zich momenteel in de buurlanden van Syrië. In de afgelopen maanden is het aantal Syriërs dat doorreist naar Europa flink toegenomen. Sinds 2011 hebben meer dan 430.000 Syriërs asiel aangevraagd in Europa en dit aantal zal alleen maar toenemen. Hieronder zeven factoren die verklaren waarom Syriërs en Irakezen hun land en de regio ontvluchten.  

Dara and Naleen are reunited with Merkhaz who arrived the previous day, and the group walk towards the reception centre for asylum seekers, in Ter Apel, Holland. Ter Apel is the location of the only reception centre in Holland for asylum seekers. Dara decided to take his family here after speaking to other members of the Kobane group who had arrived in Germany. They told him that conditions in Germany were crowded, with new arrivals being put in tents. ; The group is made up of over 20 Kurdish refugees who left Kobane at various times since September 2014 and came together in Turkey in order to travel together to Europe. Almost all have had their homes destroyed in Kobane and many have lost relatives and friends in the violence that began when ISIS first besieged the town in September 2014. The group consists of 4 families and a few single men and teenagers, many of them are relatives.

Hoop vervliegt
De Syrische burgeroorlog duurt nu bijna vijf jaar en er is weinig  hoop op een spoedig einde van het conflict. Daarnaast zijn veel Syrische vluchtelingen moedeloos geworden van hun slechte leefomstandigheden in de buurlanden van Syrië.

Hoge kosten van levensonderhoud en schrijnende armoede
Na vier jaar als vluchteling te hebben overleefd is het spaargeld op en zijn zo goed als alle bezittingen verkocht. Veel vluchtelingen leven nu in armoede en hebben grote moeite om hun gezin te onderhouden.

Geen mogelijkheid om te werken
In Libanon, Jordanië en Egypte mogen vluchtelingen officieel niet werken en in Turkije en Irak, waar dat wel mag, zijn er weinig banen beschikbaar. Velen zijn daardoor genoodzaakt werk te zoeken in het informele circuit, waar werkomstandigheden vaak onveilig zijn, salarissen vaak laat of helemaal niet worden betaald en ze het risico lopen uitgebuit te worden. Verder is de kans groot dat hun verblijfsvergunning wordt ingetrokken als ze betrapt worden op het verrichten van illegale arbeid.

Tekort aan hulp
Door geldgebrek hebben hulporganisaties in de regio de voedselhulp aan vele duizenden vluchtelingen moeten stopzetten. Vluchtelingen die wel hulp krijgen moeten leven van 0,45 to 0,50 US dollarcent per dag. Ook de financiële bijdrage voor onderdak is voor velen stopgezet en de mensen moeten zich dieper in de schulden steken. Veel families zijn genoodzaakt te bedelen of hun kinderen te laten werken. In Jordanië is gezondheidszorg niet meer gratis, waardoor 58,3 procent van alle chronisch zieke volwassenen nu moet overleven zonder medicijnen of andere zorg. Veel vluchtelingen hebben aangegeven dat het tekort aan humanitaire hulp in de regio ze deed besluiten om naar Europa te vertrekken.

Hindernissen bij het vernieuwen van een verblijfsvergunning
In Libanon moeten vluchtelingen ieder jaar US$200 betalen om hun verblijfsvergunning te vernieuwen. Daarnaast mogen ze niet werken en moeten ze in het bezit zijn van een geldige huurovereenkomst. Als de vluchtelingen de US$200 niet kunnen betalen en daardoor dus illegaal in Libanon verblijven, lopen ze het risico om gearresteerd te worden. In Jordanië moeten alle Syrische vluchtelingen ouder dan 12 jaar die buiten een kamp verblijven een identiteitsbewijs kunnen laten zien. De kosten hiervoor zijn US$42 per persoon en dat is voor veel vluchtelingen te duur.

Weinig mogelijkheden voor onderwijs
Syriërs vinden het belangrijk dat hun kinderen naar school gaan. Vóór de oorlog was het onderwijs in Syrië gratis. In Jordanië, Egypte, Libanon of Irak hebben ze maar beperkt toegang tot onderwijs. Bovendien moeten veel kinderen bij gebrek aan geld noodgedwongen werken en kunnen ze dus niet naar school. Vervolgonderwijs is nog schaarser en daardoor verliezen veel jonge vluchtelingen en hun ouders de hoop op een goede toekomst.

Gevoel van onveiligheid in Irak
Veel ontheemde Irakezen van minderheidsgroepen (zoals Yezidi’s en Christenen) voelen zich niet veilig in Irak. Zij zien vluchten als de enige optie om zichzelf in veiligheid te brengen.