Αποστολή στη Χίο: «Πώς συνεχίζει κανείς, όταν έχει χαθεί ολόκληρη η οικογένειά του;»
Αποστολή στη Χίο: «Πώς συνεχίζει κανείς, όταν έχει χαθεί ολόκληρη η οικογένειά του;»
Τη Χίο επισκέφθηκε την Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου, η Αντιπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, Laura Lo Castro, μαζί με ομάδα συνεργατών της. Λίγες εβδομάδες μετά την πολύνεκρη τραγωδία που στοίχισε τη ζωή σε 15 ανθρώπους και άφησε σοβαρά τραυματισμένους άλλους 24, στην πλειοψηφία τους παιδιά, η κ. Lo Castro συναντήθηκε με επιζώντες και επιζώσες στο Νοσοκομείο Χίου και στη δομή της Βιάλ, καθώς και με εκπροσώπους τοπικών φορέων και αρχών.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ΕΡΤ Αιγαίου και τον δημοσιογράφο Θοδωρή Πυλιώτη, η κ. Lo Castro αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στα συγκλονιστικά λόγια και όσα μοιράστηκαν μαζί της οι άνθρωποι που επέζησαν από το ναυάγιο, ενώ στάθηκε και στην εξαιρετική δουλειά του ιατρικού προσωπικού του Νοσοκομείου Χίου που από την πρώτη στιγμή προσέφερε φροντίδα και ψυχολογική στήριξη στους τραυματίες. Απάντησε επίσης στο κρίσιμο ερώτημα του τι ωθεί έναν άνθρωπο να διακινδυνεύσει τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του σε τόσο επικίνδυνες διαδρομές.
«Μανάδες έχασαν τα παιδιά τους, παιδιά τους γονείς τους»
Στη Βιάλ, η επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας συναντήθηκε με τρεις γυναίκες και δύο άντρες, επιζώντες του ναυαγίου. Τα σημάδια - σωματικά και ψυχικά - ήταν εμφανή σε όλους. Μια γυναίκα έχασε πέντε παιδιά και τον σύζυγό της. Μια άλλη τον σύζυγο και το 17χρονο παιδί τους. Η πιο νεαρή, μόλις 24 ετών, ήταν έγκυος κι έχασε το αγέννητο μωρό και τον σύζυγό της, λίγες μέρες πριν συμπληρώσουν δύο χρόνια γάμου. Στη δομή βρίσκεται τώρα μαζί με το άλλο της παιδί, ούτε δύο ετών. Οι δύο άντρες δεν μιλούσαν, μόνο έκλαιγαν σιωπηρά.
«Θελήσαμε να βρεθούμε κοντά τους, να τους εκφράσουμε τη συμπαράστασή μας και τη βαθιά μας οδύνη για αυτή την τραγωδία», ανέφερε η κ. Lo Castro.
«Μανάδες έχασαν τα παιδιά τους, παιδιά τους γονείς τους… Πώς θα συνεχίσουμε τη ζωή μας;» ήταν από τα πρώτα λόγια που είπαν στην κ. Lo Castro οι πρόσφυγες. Παρά τον αβάσταχτο πόνο, οι γυναίκες μίλησαν για τη δύναμη που αντλούν από τα παιδιά που επέζησαν. «Πρέπει να φανούμε ακόμα πιο δυνατές από πριν. Για χάρη των παιδιών μας που ζουν», ανέφερε μια επιζήσασα.
Κοινό τους αίτημα είναι να βρεθούν το συντομότερο δυνατόν κοντά στις σορούς των αγαπημένων τους και να ολοκληρωθούν γρήγορα οι διαδικασίες ταφής. Αναζητούν ένα «κλείσιμο», μια στοιχειώδη γαλήνη μέσα στο πένθος τους. Ζητούν επίσης δικαιοσύνη: «Αυτό που επιθυμούμε είναι μέσα από την έρευνα που έχει ξεκινήσει να αποδοθεί δικαιοσύνη, να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι.»
Η Αντιπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας με τον Διοικητή και τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας στο Νοσοκομείο Χίου.
Η αλληλεγγύη στην πράξη
Η κ. Lo Castro επισκέφτηκε το ιατρικό, νοσηλευτικό και ψυχοκοινωνικό προσωπικό του Νοσοκομείου Χίου, εκφράζοντας τις ευχαριστίες της για την άμεση ανταπόκριση σε ένα πραγματικά έκτακτο και πρωτόγνωρο - στην τραγικότητα και τη σοβαρότητά του - περιστατικό.
«Παρά τους περιορισμένους πόρους και λειτουργώντας υπό συνθήκες ιδιαίτερης πίεσης, το προσωπικό κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες για τη φροντίδα των τραυματιών.», δήλωσε η κ. Lo Castro. Αντιμέτωποι και οι ίδιοι με το σοκ της τραγωδίας, έσπευσαν να προσφέρουν περίθαλψη και ανακούφιση στους ανθρώπους που βγήκαν ζωντανοί από τη θάλασσα. Μέσα στην απώλεια και την οδύνη, η στάση τους αποτέλεσε φωτεινό παράδειγμα επαγγελματισμού και έμπρακτης αλληλεγγύης.
Μια απόφαση ζωής ή θανάτου
Παρότι οι αφίξεις προσφύγων και μεταναστών μειώθηκαν συνολικά το 2025 σε σύγκριση με το 2024, και με τη συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων να παραμένουν σε γειτονικές τους χώρες με την ελπίδα της επιστροφής όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να μετακινούνται για να βρουν ασφάλεια ή απλά μια καλύτερη ζωή, όσο συνεχίζουν οι πόλεμοι, οι διώξεις, η πείνα και οι ανισότητες. Η απόφαση να μπει κάποιος σε μια βάρκα είναι ένα οδυνηρό δίλημμα, μια απόφαση ζωής ή θανάτου. «Όσο τα βαθύτερα αίτια του εκτοπισμού δεν αντιμετωπίζονται, όσο η ανθρωπιστική βοήθεια στις χώρες πρώτης υποδοχής μειώνεται, και όσο οι νόμιμες οδοί - όπως η οικογενειακή επανένωση – παραμένουν αναξιοποίητες ή περιορισμένες, τόσο οι άνθρωποι που είναι απελπισμένοι θα εξακολουθούν να μην έχουν άλλη επιλογή από το να αναζητούν την ασφάλεια και την επιβίωση μέσα από επικίνδυνες και παράτυπες διαδρομές», τόνισε η κ. Lo Castro.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στην ΕΡΤ Αιγαίου εδώ