UNHCR en partners roepen de wereld op Rohingya-vluchtelingen in Bangladesh niet te vergeten
UNHCR en partners roepen de wereld op Rohingya-vluchtelingen in Bangladesh niet te vergeten
Een luchtfoto van Kamp 5 in Cox’s Bazar, Bangladesh, onderdeel van de grootste vluchtelingenkampen ter wereld.
GENÈVE – Dit jaar is het negen jaar geleden dat Rohingya-vluchtelingen op grote schaal gedwongen werden te vluchten van Myanmar naar Bangladesh. Samen met onze partners roept UNHCR, de VN-Vluchtelingenorganisatie, de internationale gemeenschap op om de 1,2 miljoen vluchtelingen in Bangladesh, van wie de meesten in kampen in Cox’s Bazar verblijven, niet te vergeten.
Al decennialang worden Rohingya-mensen uit hun huizen in de deelstaat Rakhine in Myanmar verdreven, en sinds het einde van de jaren zeventig biedt Bangladesh bescherming aan deze vluchtelingenstromen. De grootste toestroom vond plaats in augustus 2017, toen ongeveer 750.000 Rohingya gedwongen werden de grens over te vluchten. De genereuze steun van Bangladesh en de internationale gemeenschap is cruciaal geweest om in hun basisbehoeften te voorzien en bescherming te bieden.
De oproep van de UNHCR komt te midden van toenemende mondiale instabiliteit en groeiende humanitaire druk, waardoor moeilijke afwegingen moesten worden gemaakt en essentiële voorzieningen voor kwetsbare bevolkingsgroepen in het gedrang kwamen.
Vorige maand hebben de Verenigde Naties en hun partners in Bangladesh, in samenwerking met de regering van Bangladesh, opgeroepen tot hernieuwde internationale steun – met een verzoek van 710,5 miljoen dollar om in de meest dringende behoeften van Rohingya-vluchtelingen en lokale gastgemeenschappen te voorzien. Ondanks de toenemende behoeften is dit beroep, waarin de hoogste prioriteit is gesteld, 26 procent lager dan vorig jaar.
Sinds 2017 heeft de humanitaire financiering voor de hulp aan Rohingya-vluchtelingen Bangladesh in staat gesteld levensreddende hulp te blijven bieden en grote vooruitgang te boeken op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg en bescherming van vluchtelingen. Er blijven echter aanzienlijke humanitaire behoeften bestaan en zonder voortdurende internationale solidariteit zal de situatie van Rohingya-gezinnen verslechteren.
Terwijl de humanitaire en ontwikkelingshulp sterk is teruggeschroefd, blijven Rohingya-vluchtelingen grotendeels afhankelijk van hulp. De beperkte economische kansen en de verminderde hulp blijven hun weerslag hebben op de huishoudens. De situatie is nog nijpender voor kwetsbare groepen, waaronder vrouwen en meisjes, mensen met een beperking en ouderen, en de ongeveer 150.000 nieuwkomers die sinds begin 2024 zijn gevlucht voor het hernieuwde geweld in de deelstaat Rakhine.
Nu het gerichte geweld, de vervolging en het conflict in de deelstaat Rakhine in Myanmar voortduren, vervaagt de hoop op een terugkeer naar Myanmar. Steeds meer vluchtelingen staan voor wanhopige keuzes, waaronder gevaarlijke en vaak dodelijke overtochten over zee, op zoek naar kansen in de regio. 2025 was het dodelijkste jaar ooit voor dergelijke overtochten, met bijna 900 Rohingya-vluchtelingen die als vermist of dood werden opgegeven in de Andamanse Zee en de Golf van Bengalen.
Tegen deze achtergrond richt de oproep zich op de meest dringende humanitaire behoeften. Investeringen in veerkracht en zelfredzaamheid zijn van cruciaal belang om waardigheid en hoop te behouden en de afhankelijkheid van hulp op de lange termijn te verminderen.
De internationale gemeenschap heeft zich geschaard achter deze oproep met de hoogste prioriteit, die inmiddels voor 60 procent is gefinancierd. Als de humanitaire hulp tot een minimum wordt beperkt, dreigt dit tot complexere, ernstigere en kostbaardere gevolgen te leiden.
Zolang het conflict en het geweld voortduren, moet de internationale gemeenschap solidair blijven met vluchtelingen uit Myanmar, waaronder Rohingya-vluchtelingen, en hun gastgemeenschappen, door humanitaire hulp te bieden en de inspanningen te hernieuwen om een vrijwillige, veilige en waardige terugkeer mogelijk te maken.