Hoe Nyaguen al 13 jaar standhoudt tegen het water
Hoe Nyaguen al 13 jaar standhoudt tegen het water
Nyaguen in het opvangkamp bij Bor, Zuid-Soedan.
Zuid-Soedan is een land waar een humanitaire crisis zich in stilte voltrekt. Dit land vangt zo'n 500.000 vluchtelingen op uit buurlanden zoals Soedan, maar wordt zelf zwaar getroffen door de gevolgen van extreme klimaatverandering. Zuid-Soedan beleeft nu voor het vijfde jaar op rij verwoestende overstromingen. In regio's zoals Bor staat driekwart van het land permanent onder water. Zover het oog reikt, is er niets meer over van bossen, scholen en huizen. Veel mensen hebben werkelijk alles verloren, met ernstige voedseltekorten en honger tot gevolg.
Nyaguen woont met haar gezin sinds 2013 in een opvangkamp voor ontheemden in Bor. Zij moesten hun huis destijds ontvluchten vanwege plotselinge, hevige overstromingen. Een paar jaar geleden waren de omstandigheden in het kamp erbarmelijk. Als het regende, stroomde het water Nyaguen's onderkomen in, rechtstreeks de vloer op. Het water steeg soms zo snel en hoog dat gevaarlijke slangen 's nachts een weg naar binnen vonden. Ze was bang voor de veiligheid van haar zeven kinderen. De aanhoudende overstromingen hebben diepe sporen achtergelaten op de mensen in het kamp, zowel mentaal als fysiek.
"De overstromingen die ons vorig jaar troffen, hebben een zware wissel getrokken op onze gezondheid. Veel mensen zijn achtergebleven met ziektes, en oudere mensen hebben nu last van hun gewrichten als gevolg daarvan."
Nyaguen tijdens overstromingen in het opvangkamp bij Bor, Zuid-Soedan.
Inmiddels is de situatie van Nyaguen en haar gezin verbeterd. "In 2024 regende het veel en was ons onderkomen omringd door water. Eén kant van de hut lag helemaal open omdat we geen plastic zeil hadden om het te repareren. Toen we plastic zeilen van UNHCR kregen, is het ons gelukt om de lekkende delen volledig te dichten. Ze zijn nu echt af, vergeleken met vorig jaar. Een ander belangrijke verandering is de grote waterpomp die we hebben gekregen. Die wordt gebruikt om het water tot ver buiten het kamp te pompen. Hierdoor is het gebied opgedroogd en staat het niet langer onder water. De leefomgeving is nu veel beter.”
Hoop voor de toekomst
Nyaguen blijft positief, ondanks alle tegenslagen die ze heeft moeten doorstaan. Haar blik is gericht op de toekomst, en die hoop is ook springlevend bij haar kinderen. "Mijn kinderen praten vaak over de dingen die ze in de toekomst willen doen. Mijn jongere zoon wil later heel graag een auto voor ons kopen. En mijn oudste zoon vertelde me dat wanneer hij zijn studie heeft afgerond en een baan vindt, hij een stuk grond wil kopen. Hij wil een permanent huis voor ons bouwen waar we kunnen blijven, en hij wil zijn broertjes en zusjes steunen zodat zij ook naar school kunnen. Op die manier, zo hoopt hij, zal ons gezin al het lijden dat we hebben meegemaakt eindelijk kunnen vergeten."
