Het verhaal van Charlotte Deij

Mevrouw Deij studeerde internationaal recht. Vanuit die achtergrond groeide haar interesse in diplomatie, mensenrechten en internationale samenwerking. “Dit is mijn vak,” zegt ze. Het is ook de reden dat UNHCR al lang op haar radar staat. “Het recht op bescherming, op veiligheid, op menswaardigheid, is geen vrijblijvend ideaal.”

Naast haar betrokkenheid bij wereldpolitiek heeft mevrouw Deij een grote liefde voor kunst. In haar atelier schildert ze, geïnspireerd door een familiegeschiedenis vol kunstenaars en muzikanten. Muziek in allerlei toonaarden is eveneens haar passie, of het nou gaat om opera, jazz of Arabische muziek. Die belangstelling voor cultuur gaat hand in hand met aandacht voor mensen en hoe wij met elkaar verbonden zijn. Menselijke ontmoetingen overal ter wereld wekken haar interesse, net zoals politieke relaties binnen en buiten Nederland.

Verbinding voelt mevrouw Deij ook sterk met mensen op de vlucht. De aardbeving in Turkije en Syrië in 2023 staat haar nog helder voor ogen. “Ik had net een stapel kunstboeken gekocht,” vertelt ze. “Maar toen kwam het nieuws. Ik kon ze niet eens meer openslaan en heb meteen een donatie aan UNHCR overgemaakt voor noodhulp ter plekke.” Ook de oorlogen in Oekraïne, Soedan en Myanmar en de ontwikkelingen in Iran: ze blijven op haar netvlies. Terwijl veel mensen de krant dichtvouwen of het nieuws uitzetten omdat de opeenstapeling van crises hen te veel wordt, blijft mevrouw Deij kijken. “Veel mensen zeggen: het is te veel, ik volg het niet meer. Voor mij is dat geen optie.”

Mevrouw Deij is zich scherp bewust van de kwetsbaarheid van internationale solidariteit. “Het idee dat steun voor organisaties als UNHCR zomaar kan wegvallen, vind ik beangstigend. Juist nu moeten we democratische waarden en mensenrechten verdedigen. Dat vraagt om eensgezindheid en verantwoordelijkheid.”

Haar jarenlange betrokkenheid bij UNHCR heeft mevrouw Deij vastgelegd voor de toekomst. In haar testament heeft ze een legaat opgenomen voor UNHCR. “Alle vreselijke toestanden in de wereld zijn reden genoeg,” zegt ze. “Het is misschien een kleine bijdrage van één mens. Maar elke bijdrage telt en helpt om het lijden te verlichten en mensen van het nodige te voorzien.”

Voor mevrouw Deij was het belangrijk om haar nalatenschap zorgvuldig te regelen. Ze schakelde een notaris in die bij haar thuis langskwam. “Dat raad ik mensen aan die het voor zich uitschuiven: zoek een goede notaris. Die kijkt naar jouw persoonlijke situatie en helpt je alles duidelijk vast te leggen.” In haar geval regelt de notaris straks ook praktische zaken, zoals de verkoop van haar huis. Ook legde ze de zorg voor haar kat vast. “Dat geeft rust. Voor mij, maar ook voor mijn erfgenamen. Ik wilde dat alles netjes geregeld was.”

Haar boodschap aan mensen die twijfelen over nalaten aan UNHCR is helder: “Doe het. Als je de mogelijkheid hebt om iets door te geven aan mensen die bescherming nodig hebben, waarom zou je dat niet doen? Het voelt voor mij als een vanzelfsprekende keuze.”